การเลี้ยงไก่พื้นเมืองเชิงพาณิชย์

การเลี้ยงไก่พื้นเมืองเชิงพาณิชย์ 

    ไก่พื้นเมืองเป็นไก่ที่ตลาดต้องการอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะในช่วงเทศกาล เช่น ตรุษจีน จะมีราคาสูงมาก การเลี้ยงไก่พื้นเมืองในชนบทนิยมใช้วิธีการเลี้ยงเเบบปล่อยให้หาอาหารกินเองและอยู่อาศัยตามธรรมชาติ ไม่ได้สร้างกรงหรือเล้าให้ไก่อยู่อาศัยอย่างถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล เนื่องจากผู้เลี้ยงต้องการเลี้ยงไก่ไว้เพื่อเป็นอาหารสำหรับบริโภคในครัวเรือน และให้ไก่กินเศษอาหารที่เหลือหรือไก่หาอาหารกินเองตามเรือนสวนไร่นา แต่ในหน่วยการเรียนรู้จะขอเสนอแนวทางการเลี้ยงไก่พื้นเมืองในเล้า ซึ่งสามารถดูแลจัดการให้ถูกต้องตามหลักสุขภิบาลได้ง่าย และเหมาะที่จะเลี้ยงเพื่อสร้างรายได้ โดยมีรายละเอียด ดังนี้

                 (1.) ประโยชน์ของไก่พื้นเมือง 

                        ไก่พื้นเมืองมีประโยชน์ด้านการดำรงชีวิตประจำและอาชีพ ดังนี้ 

                      (1.1)   ได่อาหารบริโภคในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะเนื้อและไข่ สร้างเสริมร่างกายให้แข็งแรง เจริญเติบโต และช่วยบำรุงสมองให้มีสติปัญญาดีและเฉลียวฉลาด 

                      (1.2)    สามารถใช้เศษอาหารและพืชผักต่างๆ ในครัวเรือนเลี้ยงได้ 

                      (1.3)    สร้างรายได้ดีจากการจำหน่ายเป็นอาชีพ

                      (1.4)    ช่วยเพิ่มพูนรายได้จากการจำหน่ายมูลไก่ เพื่อใช้เป็นปุ๋ยคอกบำรุงดิน   

คุณลักษณะทั่วไปของผู้ประกอบอาชีพเลี้ยงสัตว์เชิงพาณิชย์

คุณลักษณะทั่วไปของผู้ประกอบอาชีพเลี้ยงสัตว์เชองพาณิชย์

ผู้ประกอบอาชีพเลี้ยงสัตว์เชิงพาณิชย์ ควรมีคุณลักษณะ ดังนี้

          1) มีพื้นฐานความรู้เกี่ยวกับงานธุรกิจการค้า สามารถทำบัญชีค่าใช้จ่าย กำหนดราคาขายและจัดจำหน่ายได้ 

          2) มีความซื่อสัตย์สุจริต จริงใจและให้บริการแก่ลูกค้าทุกคนด้วยความสุภาพ เรียบร้อย และ ต้องเป็นผู้ที่มีมนุษยสัมพันธ์ สามารถประสานงานกับบุคคลอื่นได้ดี 

          3) มีความอดทน ขยันหมั่นเพียร เพราะการเลี้ยงสัตว์ต้องคอยดูแลเอาใจใส่สัตว์ที่เลี้ยงอยู่เสมอและต้องรอคอยเพื่อให้ได้รับผลิตผลตอบแทน

          4) มีทัศนคติที่ดีต่อการเลี้ยวสัตว์ โดยไม่ถือว่างานเลี้ยงสัตว์เป็นงานด้วยคุณค่า ตรงกันข้าม ครวคิดว่างานเลี้ยงสัตว์เป็นงานสุจริต สามารถสร้างรายได้ให้กับตนเองและครอบครัวเป็นอย่างดี

          5) มีความสนใจและตั้งใจจริงใจที่จะเลี้ยงสัตว์อย่างแน่นอน โดยแสวงหาความรู้และเทคโนโลยีเกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์จากแหล่งเรียนรู้ต่างๆอยู่เสมอ เช่น อินเทอร์เน็ต หนังสือ วารสารสิ่งพิมพ์ต่างๆการศึกษาดูงานตามฟาร์มเลี้ยงสัตว์ การพูดคุยสอบถามผู้รู้หรือนักนักวิชาการเลี้ยงสัตว์ 

การเลี้ยงสัตว์เชิงพานิชย์

1. ความหมายและความสำคัญของการสัตว์เชิงพาณิชย์ 

    1). ความหมายของการเลี้ยงสัตว์เชิงพาณิชย์

          การเลี้ยวสัตว์เชิงพาณิชย์ หมายถึง การเลี้ยงสัตว์เพื่อจำหน่ายตามความต้องการของตลาด หรือผู้ซื้อ โดยผู้ที่จะเลี้ยงสัตว์ต้องสำรวจความต้องการของตลาดหรือผู้ซื้อว่านิยมบริโภคหรือซื้อเนื้อสัตว์ชนิดใดบ้าง จากนั้นสำรวจตนเองว่ามีความรู้ความสามารถ ประสบการณ์และทักษะในการเลี้ยงสัตว์ดังกล่าวหรือไม่ ถ้ามีเพียงพอแล้วจึงดำเนินการวางแผนปฏิบัติงานต่อไป แต่หากไม่มีต้องมีต้องศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมก่อนลงมือเลี้ยงจริง 

                 นอกจากนี้ผู้เลี้ยงยังต้องมีความรู้ความสามารถในการบริหารจัดการ การตลาดและการจัดจำหน่ายเพื่อให้การเลี้ยงสัตว์มีกำไรและไม่ขาดทุน 

    2). สำคัญของการเลี้ยงสัตว์เชิงพาณิชย์ 

          การเลี้ยงสัตว์เชิงพาณิชย์มีความสำคัญหลายด้าน ดังนี้ 

          (1.) ด้านการชีวิคและครอบครัว 

                 * ผู้เลี้ยงรู้สึกสนุกสนานเพลิดเพลินในการเลี้ยงสัตว์ มีโอกาสศึกษาหาความรู้สึกเกี่ยวกับสัตว์ที่เลี้ยง ปลูกฝังลักษณะนิสัยที่ดีให้แก่ผู้เลี้ยงในด้านความรับผิดชอบต่อสัตว์ที่เลี้ยง ความอดทนต่อการดูแลสัตว์ที่เลี้ยงจนได้ผลิตผลที่มีคุณภาพและความซื่อสัตย์ต่อลูกค้าที่ซื้อสัตว์เลี้ยงของตนเองโดยคัดเลือกแต่ผลิตผลที่มีคุณภาพจำหน่ายให้แก่ลูกค้า
                 * ผู้เลี้ยงและสมาชิกในครอบครัวดำรงชีวิตอยู่อย่างพอเพียงเพราะมีสัตว์ที่เลี้ยงเป็นอาหารสำหรับผู้บริโภคภายในครัวเรือน และสามารถนำไปจำหน่ายเพื่อสร้างรายได้อีกทางหนึ่ง
                 * คุณภาพชีวิตของผู้เลี้ยงและสมาชิกในครอบครัวดีขึ้น เพราะนำรายได้จากการเลี้ยงสัตว์เพื่อจำหน่ายมาใช้จ่ายซื้อสิ่งอำนวยความสะดวกในครอบครัว
          (2.)ด้านอาชีพ
                ก่อให้เกิดการจ้างงานขึ้นในชุมชนหรือถ้องถิ่น ทำให้คนในท้องถิ่นมีงานทำอย่างสุจริตและไม่เป็นภาระต่อครอบครัว
                 * ก่อให้เกิดงานอาชีพที่เกี่ยวข้องหลากหลายชนิก เช่น อาชีพสัตวแพทย์ อาชีพรับจ้างตอนไก่ อาชีพรับจ้างฉีดวัคซีนสัตว์ อาชีพจำหน่ายปุ๋ยคอก อาชีพจำหน่ายวัสดุอุปกรณ์หรือเครื่องมือเลี้ยงสัตว์ อาชีพจำหน่ายอาหารสัตว์และยารักษาโรคสัตว์ อาชีพรับจ้างเลี้ยงสัตว์ อาชีพผลิตอาหารสัตว์ อาชีพผลิตปุ๋ยชีวภาพและแก็สชีวภาพจากมูลสัตว์ อาชีพประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้จากซากสัตว์
                 * ก่อให้เกิดการพัฒนางานอาชีพเลี้ยงสัตว์โดยใช้เทคโนโลยีเพิ่มผลิตผล เช่น การเลี้ยงไก่ระบบปิด ซึ่งเป็นระบบเลี้ยงไก่ภายในโรงเรือนที่สามารถควบคุมอุณหภูมิหรือสภาพอากาศได้ และให้อาหารที่เหมาะสมกับความต้องการของไก่

                                                            การเลี้ยงไก่นะบบปิด

การขยายพันธุ์พืช

1.ความหมายและความสำคัญของการขยายพันธุ์
    1.) ความหมายของการขยายพันธุ์พืช
         การขยายพันธุ์พืช หมายถึง การเพิ่มหรือทวีจำนวนต้นพืชจากที่มีอยู่แล้ว ให้มีจำนวนหรือปริมาณมากขึ้น โดยยังคงรักษาสภาพเดิมหรือทำให้ดีกว่าเดิม โดยเฉพาะด้านคุณสมบัติ และคุณภาพของพืชแต่ละชนิดที่นำไปขยายพันธุ์
     2.) ความสำคัญของการขยายพันธุ์พืช
          การขยายพันธุ์พืชมีความสำคัญหลายประการ ดังนี้
          (1) ก่อให้เกิดงานอาชีพขยายพันธุ์และงานที่เกี่ยวข้องกับงานขยายพันธุ์พืช เช่น อาชีพรับจ้างตอนกิ่ง ตัดขำ หาบกิ่ง ผลิตดินผสมปลูกพืช ผลิตปุ๋ยธรรมชาติ โดยใช้วัสดุเหลือใช้ในท้องถิ่นอาชีพวัสดุขยายพันธุ์ เช่น ผลิตขุยมะพร้าวสำหรับตอนกิ่ง และใช้เป็นวัสดุเพาะปลูก อาชีพ จำหน่ายวัสดุอุปกรณ์สำหรับขยายพันธุ์พืช
          (2) ช่วยลดต้นทุนการผลิตและเพิ่มรายได้ให้กับตนเอง โดยเฉพาะชาวสวนที่ปลูกพืชชนิดต่างๆ ไม่จำเป็นต้องไปเสียเงินซื้อพันธุ์ไม้จากที่อื่น เนื่องจากตนเองสามารถเพาะขยายพันธุ์พืชสำหรับใช้ในสวนของตนเองได้อยู่แล้ว จึงช่วยลดรายจ่าย ในขณะเดียวกันสามารถเพิ่มรายได้จากการจำหน่ายพันธุ์ไม้ที่เหลือใช้ให้กับคนอื่นด้วย
          (3) ก่อให้เกิดความสามารถในการผลิตพันธุ์ไม้ที่แปลกใหม่ ทำให้มูลค่าเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะการผลิตไม้แฟนซี ซึ่งเป็นการผลิตพันธุ์ไม้ที่มีหลายพันธุ์ในต้นเดียวกัน เช่น การเสียบยอดเฟื่องฟ้าให้มีหลายสีให้มีหลายสี การเสียบยอดมะม่วงอกร่องและเขียวเสวยในต้นเดียวกันทำให้สามารถจำหน่ายได้ราคาสูงกว่าพันธุ์ไม้ชนิดเดียวกัน
          (4) ช่วยให้เกิดแนวคิดในการใช้เทคโนโลยีพัฒนางานขยายพันธุ์พืช เช่นการขยายพันธุ์พืชโดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ทำให้ได้พันธุ์ไม้ที่มีปริมาณ มีคุณภาพและมีผลิตผลเพิ่มขึ้น

                                        การเสียบยอดเฟื่องฟ้าให้มีหลายสีช่วยเพิ่มมูลค่า
                                            

การใช้เทคโนโลยีในการปลูกพืช

การใช้เทคโนโลยีในการปลูกพืช.

    การปลูกพืชในปัจจุบันเจริญก้าวหน้าไปมาก เนื่องจากมีการพัฒนาเทคโนโลยีในการปลูกพืชทั้งในด้านวิธีการ วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องจักรและผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มผลิตผลช่วยให้บริโภคได้อย่างปลอดภัย ช่วยประหยัดแรงงานคน ประหยัดเวลาในการทำงาน ประหยัดพลังงานและรักษาสิ่งแวดล้อม

                                    

       การใช้เทคโนโลยีในการปลูกพืชที่ได้รับความนิยม มีดังนี้

     (1) การปลูกพืชไร้ดิน 

          ประวัติความเป็นมาของการปลูกพืชไร้ดิน การปลูกพืชไร้ดินเป็นผลสืบเนื่องมาจากปัจจัยหลายอย่าง โดยเฉพาะความต้องการผลิตผลที่ปลอดสารพิษ ความต้องการพืชสดที่สะอาดอุดมด้วยวิตามิน ความสะดวกต่อการปลูกสำหรับพื้นที่ที่ไม่มีดินปลู เช่น ทะเลทราย สภาพดินเป็นเกาะหรือมีพื้นที่ปลูกน้อยและจำกัด

      

      (2) ประเภทของการปลูกพืชไร้ดิน

            การปลูกพืชไร้ดินแบ่งเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ได้แก่

            (2.1) การปลูกพืชในสารละลาย(Water Culture) หรือไฮโดรพอนิกส์ (Hydroponics) คือ การปลูกโดยให้รากพืชแช่อยู่ในน้ำสารละลายธาตุอาหารโดยตรง ซึ่งมีหลายรูปแบบ ดังนี้          

               

             * การปลูกพืชโดยให้รากพืชแช่อยู่ในรางแบน ๆ ที่มีความลาดเอียงร้อยละ 1-3 มีสารละลายธาตุอาหารพืชไหลผ่านเป็นชั้นแผ่นผิวบาง ๆ ตามช่วงเวลาที่กำหนด เพื่อช่วยให้รากพืชได้รับความชื้นและออกชิเจนเพียงพอ

             * การปลูกพืชโดยให้รากพืชแช่อยู่ในกระบะน้ำสารละลายธาตุอาหารที่ระดับความลึกประมาณ2-15 เซนติเมตร

             * การปลูกพืชที่มีรูปแบบผสม โดยให้รากพืชแช่อยู่ในรางน้ำสารละลายธาตุอาหารที่ไหลผ่านอย่างช้าและต่อเนื่อง โดยมีระดับความสูงของน้ำในรางมากขึ้น

การปลูกพืชในสารละลาย

              (2.2) การปลูกพืชในวัสดุปลูก (substrate culture) คือการปลูกพืชลงในวัสดุปลูกชนิดอื่นที่ไม่ใช่ดิน และไม่ใช่สารละลายธาตุอาหารพืช ได้แก่ วัสดุอินทรียสาร เช่น ชานอ้อน ขี้เลื่อนขุยมะพร้าว แกลบ วัสดุอนินทรียสาร เช่น ทราย หิน กรวด เม็ดดินเผา และวัสดุสังเคราะห์ เช่น ทราย หิน กรวด เม็ดดินเผา และวัสดุสังเคราะห์ เช่น เม็ดโฟม ฟองน้ำ เส้นใยพลากติก 

                       นอกจากนี้ ยังมีการปลูกพืชไร้ดิน ซึ่งฉีดพ่นน้ำสารละลาย ธาตุอาหาร ให้กับรากพืชที่ลอยอยู่ในอากาศเป็นระยะ ๆ เพื่อควบคุมความชื้น ที่ เรียกว่า แอโรพอนืกส์ อีกด้วย 

                                                                   การปลูกพืชในวัสดุปลูก                                                             

      

          (3.) ความสำคัญของการปลูกพืชไร้ดินแบบไฮโดรพอนิกส์

    การปลูกพืชในดินมักประสบปัญหาหลายอย่าง เช่น ดินมีสภาพไม่เหมาะสมต่อการปลูกพืช เกิดโรคระบาดและมีแมลงศัตรูพืชที่อาศัยอยู่ในดิน ส่งผลให้เกษตรกรต้องใช้สารเคมีฉีดพ่นเพื่อกำจัดโรคและแมลงศัตรูพืชเหล่านี้ ดินจึงมีสารพิศตกค้างสะสมและเสื่อมโทรม ด้วยเหตุนี้จึงมีการพัฒนาปรับปรุงวิธีการปลูกพืชไร้ดินแบบไฮโดรพอนิกส์ขึ้น เพื่อเป็นทางเลือกของเกษตรกรในการแก้ปัญหาแก้ปัญหาดังกล่าว   

           (4.) ข้อดี-ข้อเสียของการปลูกพืชไร้ดินแบบไฮโดรพอนิกส์ 

    การปลูกพืชไร้ดินแบบไฮโดรพอนิกส์มีทังข้อดีและข้อเสีย ดังนี้

 ข้อดี

1. ปลูกได้ทุกที่ ทั้งกลางแจ้ง ในอาคารบ้านเรือน และพื้นที่คับแคบ 

2. ปลูกพืชได้ทุกฤดูกาลและทุกสภาพอากาศ 

3. ใช้แรงงานน้อยกว่าการปลูกพืขในดินเพราะไม่ต้องจัดเตรียมแปลงปลูก 

4. ใช้น้ำและปุ๋ย(สารละลายธาตุอาหารพืช)น้อยกว่าการปลูกพืชในดิน

5. ปลูกพืชได้ปริมาณมากและหนาแน่นกว่าการปลูกพืชไร้ดิน

6. ควบคุมสภาพแวดล้อมในการปลูกได้ เช่น อุณหภมูิ ความเป็นกรดเป็นด่าง ความเข้มข้นของสารละลายธาตุอาหารพืช

7. ผลิตผลที่ได้มีคุณค่าทางโภชนาการสูงเพราะมีการให้สารละลายธาตุอาหารพืชอย่างเพียงพอและพืชสามารถดูดธาตุอาหารในรูปไอออนหรือโมเลกุลขนาดเล็กได้อย่างมีประสิทธิภาพ

8. ลดปัญหาการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชไม่มีปัญหาโรคและแมลงศัตรูพืช ทำให้พืชเจริญเติบโตเร็ว ผลผลิตมีคุณภาพ สะอาด ถูกหลักอนามัย และปลอดสารพืช 

 ข้อเสีย

1. ค่าใช้จ่ายในการซื้อการวัสดุ อุปกรณ์และการติดตั้งระบบสูงกว่าการปลูกพืชในดิน 

2. ผู้ปลูกพืชต้องมีความรู้ความเข้าใจ และมีประสบการณ์ในการดูแลเอาใจใส่พืชที่ปลูกมากกว่าการปลูกพืชในดิน

3. หากมีการขัดข้องของการแสไฟฟ้าหรือการชำรุดของวัสดุ อุปกรณ์ โดยเฉพาะระบบการให้สารละลายธาตุอาหารพืชแล้วไม่รีบแก้ไข พืขอาจเจริญเตอบโตได้ไม่ดีและตายได้

4. เกิดโรคระบาดได้ง่าย โดยเฉพาะโรคที่เกี่ยวกับราก เพราะพืชแต่ละตันใช้สารละลายธาตุอาหารพืชจากแหล่ง

5. พืชขาดจุลินทรีย์ที่จำเป็น เช่น ไรโซเบียมในปบรากถั่วที่สามารถตรึงไนโตรเจนได้

6. พืชที่ปลูกแบบไร้ดินมีไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นผัก ไม้ดอกไม้ประดับ และไม้ผลขนาดเล็ก เช่น สตรอว์เบอร์รี

                                           

งานเกษตร

การปลูกพืช

1. ความหมายและความสำคัญของการปลูกพืช
    1) ความหมายของการปลูกพืช
            การปลูกพืช   หมายถึง การนำพันธุ์ ได้แก่ เมล็ดพันธุ์ กิ่งพันธุ์ ตันกล้าที่ได้จากการเพาะเมล็ดหรือเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช หรือหน่อ หัว และส่วนต่างๆ ของพืช ที่มาจาการขยายพันธุ์พืช ไปปลูกลงดินหรือวัสดุปลูกพืชที่เหมาะสม เช่น ดิน กาบมะพร้าว สารละลายธาตุอาหารพืช เพื่อให้พืชเจริญเติบโตและให้ผลิจผลพืชที่ปลูกโดยทั่วไป แบ่งได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้
             (1) พืชสวน เป็นพืชที่ต้องใช้พื้นที่ปลูกมาก ปลูกโดยอาศัยน้ำจากแหล่งธรรมชาติ เช่น แม่น้ำ ลำคลอง หนอง บึง หรือจากแหล่งน้ำที่สามารถควบคุมได้ ซึ่งอยู่ใกล้พื้นที่ปลูก ดินปลูกและการดูแลบำรุงรักษา ต้องการความละเอียดประณีตมาก พืชสวนเป็นพืชที่มีทั้งอายุสั้นและอายุยืน ตั้งแต่ 1 เดือน ถึง 10 ปี ขึ้นไป แบ่งออกเป็น ไม้ดอก ไม้ประดับ พืชผักทั่วไป และ พืชสมุนไพร
                                 

พืชสวน(ลางสาด)

            (2) พืชไร่ เป็นพืชที่ต้องใช้พื้นที่ปลูกมากปลูกโดยอาศัยน้ำฝนจากธรรมชาติ และดินปลูกที่ไม่ค่อยอุดมสมบูรณ์มากนัก แต่ถ้าเป็นชาวไร่ที่ต้องการลงทุนสูงอาจใช้ระบบชลประทานที่ทันสมัย ให้น้ำและปุ๋ยตามความต้องการของพืช ไม่ต้องดูและมาก เพราะเป็นพืชที่มีอายุสั้น มีหลายชนิด เช่น ข้าว ข้าวโพด อ้อย มันสำปะหลัง ถั่งเหลือง ถั่วเขียว

                                          

พืชไร่(อ้อย)

    2) ความสำคัญของการปลูกพืช 

             การปลูกพืชมีความสำคัญต่อการดำรงชีวิต ครอบครัว และอาชีพ ดังนี้  

            (1) ความสำคัญที่มีต่อการดำรงชีวิตและครอบครัว

                  (1.1) ก่อให้เกิดผลิตผลที่สามารถนำไปอุปโภคบริโภคได้ เช่น นำผักที่ปลูกในบริเวณบ้านหรือในบริเวณโรงเรียนมาประกอบอาหารรับประทาน นำไม้ดอก ไม้ประดับมาจัดใส่แจกันดอกไม้ ประดับตกแต่งอาคารบ้านเรือน นำสมุนไพรมาสกัดเป็นสารที่กำจัดแมลงศัตรูพืช

                  (1.2) ช่วยลดรายจ่าย เพิ่มรายได้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะค่าอาหาร ซึ่งไม่ตำเป็นต้องซื้อ เพราะสามารถปลูกผักไว้บริโภคภายในครัวเรือน จึงทำให้มีเงินเหลทอใช้

                  (1.3) ช่วยสร้างเสริมคุณธรรม จริยธรรม และค่านิยมอันพึงประสงค์ให้แก่ผู้ปลูกในด้านความขยันหมั่นเพียร ความอดทนและประหยัด ซึ่งสอดคล้องกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง

                  (1.4) บรรยากาศให้สวยงาม ร่มรื่น และช่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เพราะพืชช่วยกรองฝุ่นละออง ผลิตแก๊สออกซิเจน และดูดซับแก็สคาร์บอนมอนอกไชต์ที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อมได้

                  (1.5) ยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้ปลูกและประชากรในชุมชน ท้องถิ่น และประเทศ เพราะเมื่่อทุกคนมีรายได้จากการปลูกพืชเพิ่มขึ้น ต้องเสียภาษีเพิ่มขึ้น ภาครัฐจึงจะนำเงินภาษีที่เก็บได้นี้ไปพัฒนาความเป็นอยู่ของประชากรให้ดีขึ้น

             (2) ความสำคัญที่มีต่ออาชีพ                 

                   (2.1) ช่วยให้สมาชิกในครอบครัว ชุมชน และสังคมมีงานทำและมีรายได้จากการประกอบอาชีพปลูกพืช ทั้งการปลูกพืชเป็นอาชีพหลักเพียวอย่างเดียว หรือปลูกพืชเป็นอาชีพรองเพื่อเพิ่มรายได้ให้มากขึ้น เช่น ประกอบอาชีพครูเป็นหลัก และประกอบอาชีพรับจ้างจัดสวน ผลิตดินผสมเพื่อจำหน่ายเป็นอาชีพรอง

                   (2.2) เกิดอาชีพใหม่ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการปลูกพืช ซึ่งเนื่องมาจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และความต้องการผลิตภัณฑ์ใหม่ของตลาด เช่น อาชีพปลูกพืชไร้ดิน อาชีพจำหน่ายดินผสม อาชีพออกแบบและสร้างผลิตภัณฑ์ปลูกพืชง่าย ซึ่งใช้เป็นของขวัญของที่ระลึกได้ อาชีพผลิตสารสกัดสมุนไพรเพื่อกำจัดแมลงศัตรูพืช อาชีพผลิตปุ์ยน้ำชีวภาพ อาชีพเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ